Narodziny ceramiki rozpoczęły się od cudownego połączenia trzech naturalnych materiałów:
Glina: Zapewnia plastyczność i zdolność do formowania, dzięki czemu ceramiczne półfabrykaty można łatwo kształtować jak ciasto. Kaolin jest doskonałym przykładem, nadającym porcelanie czystą biel i delikatną fakturę.
Kwarc: „szkielet” ceramiki, tworzący po wypaleniu solidną strukturę krzemionkową, określającą twardość i odporność na zużycie gotowego produktu.
Skaleń: Naturalny topnik obniżający temperaturę wypalania i sprzyjający tworzeniu się fazy szklanej, dzięki czemu blank jest gęstszy.
Dodatki funkcjonalne we współczesnej ceramice
Współczesne receptury ceramiki ewoluowały i obejmują jeszcze więcej możliwości:
Tlenek glinu: zwiększa wytrzymałość mechaniczną ceramiki, odpowiednią do wytwarzania-produktów o wysokiej wydajności, takich jak noże.
Tlenek cyrkonu: Nadaje ceramice półprzezroczystą teksturę, idealną do materiałów do odbudowy zębów.
Karbonizacja Krzem: zapewnia przewodność elektryczną ceramiki, umożliwiając jej zastosowanie w przemyśle elektronicznym.
Pierwiastki ziem rzadkich: Dostosuj kolory ceramiki, tworząc bogate efekty dekoracyjne.
Nauka i sztuka proporcji składników:
Sekret doskonałej ceramiki tkwi w precyzyjnym zbilansowaniu składników:
Tradycyjna porcelana: złoty stosunek 50% kaolinu, 25% kwarcu i 25% skalenia.
Porcelana kostna: Dodanie ponad 40% popiołu kostnego pozwala uzyskać mlecznobiały, półprzezroczysty efekt.
Ceramika przemysłowa: Elastyczne dostosowania w zależności od zastosowania; zawartość tlenku glinu może osiągnąć ponad 90%.
Ceramika dekoracyjna: Do uzyskania żywych kolorów glazury wystarczy niewielka ilość tlenków metali (1-5%).
